Willem met de Hoorn

De eerste graaf van Orange

 

 

Willem met de Hoorn

Willem met de Hoorn Eerste graaf van Orange

1. Willem met de Hoorn ook wel: Willem met de Korte Neus, Willem of Wilhelmus van Aquitanië,Guilhem,Guillaume au Cornet, Guillaume d’Orange (niet te verwarren met Willem van Oranje) Guillaume de Gellone (cira 752 – 28 mei (?), circa 812) was een legendarische middeleeuwse persoon. Hij was hertog van Aquitanië, graaf van Toulouse en ook de eerste graaf van Orange. Hij is een heilige van de Rooms-katholieke Kerk en beschermheilige van de wapensmeden.

Hoeveel van de verhalen over deze legendarische figuur op feit of fictie berust is niet precies te zeggen. Hij is in 752 geboren zijn als zoon van Theodoric, graaf van Autun. Zijn moeder was Aldana, een dochter van Karel Martel (Zie: Arnulfingen nr. 4)

Hij was een neef en paladijn van Karel de Grote. Die stelde hem aan als voogd over zijn minderjarige zoon Lodewijk de Vrome, die koning van Aquitanië was. Willem mocht zich daarom tot de meerderjarigheid van Lodewijk hertog van Aquitianië noemen. Ook vocht Willem in het zuiden van Frankrijk tegen de Saracenen. Bij één van die gevechten sloeg een Saraceen hem een stuk van zijn neus af, wat hem de bijnaam “Guillaume au Court Nez” (Willem met de Korte Neus) opleverde. Later verbasterde dit naar “Guillaume au Cornet” (Willem met de Hoorn). Tijdens zijn strijd tegen de Saracenen veroverde hij onder andere het gebied rond Orange. Dit gebied werd hem later door Karel de Grote in leen gegeven, waarmee hij de eerste Graaf van Orange werd.

Willem was gehuwd met Cunegonde en met Guiburge, en werd de vader van Bernhard van Septimanië. Na de dood van zijn vrouw in 804, de gekerstende dochter van een Saraceense vorst, werd Willem heremiet en stichtte een klooster in de orde der Benedictijnen in het na zijn dood naar hem vernoemde Saint-Guilhem-le-Désert. Nadat hij Karel de Grote nog eenmaal te hulp was gekomen bij een opstand in Parijs, overleed hij op 28 mei 812 of 814 in het door hem gestichte klooster. Hij werd twee maal heilig verklaard, de tweede maal was in 1066 door Paus Alexander II.

Zijn daden worden onder andere beschreven in La Geste de Garin de Monglane, een middeleeuws Frans heldendicht, in de “Willehalm”, een onvoltooid epos van de Duitse middeleeuwse dichter Wolfram von Eschenbach en in Spieghel historiael, een 13e-eeuwse kroniek van Jacob van Maerlant. Zie ook “Willem van Oranje, Parzival en de Graal – Wolfram von Eschenbach als historicus” van Werner Greub.

Willem was twee maal gehuwd, met Cunegonde en met Guiburge.
Hij had tenminste twaalf kinderen.
Bekend zijn:
– Heribert van Gellone  (geboren 777, overleden 843), gehuwd met een onbekende vrouw. Hij was vader van Kunegonda, welke was gehuwd met Bernhard, Koning van Italië. (Zie verder: Stamreeks Karel de Grote (II), nr. 3)
– Senegonde (Volgt Graven van Toulouse nr. 2), gehuwd met  Fulgaud van Rouergue.
– Bernhard van Septimanië (geboren 795, overleden 844), graaf van Barcelona, van Toulouse en van de Spaanse Mark en werd een rechtstreekse raadgever van Lodewijk de Vrome.
– Rothlindis, gehuwd met Wala van Corbie (geboren ca. 755 – overleden 31 augustus 836). Hij was één van belangrijkste adviseurs van zijn neef koning/keizer Karel de Grote, diens zoon Lodewijk de Vrome en zijn zoon Lotharius I.
– Béra Graaf van Barcelona
– Helenburg erfde Orange en trouwde met Gosselin van Provence uit het geslacht Van de Baux uit de Provence, zoon van Leibulf die aan de zijde van Willem had gevochten.

———————————————————————————————————————————————————————————————

Oranje -Nassau

Wapen van Willem van Oranje

Willem met de Hoorn wordt beschouwd als de eerste graaf van Orange. Een van Willems nazaten verzwagerde zich met het geslacht Baux, dat voortaan de graven van Orange zou leveren. Keizer Frederik Barbarossa verhief het graafschap in 1163 tot een soeverein prinsdom. Toen het Huis Baux aan het uitsterven was, ging het prinsdom in 1393 via Maria van Baux over op haar man, Jan I van Chalon. Het Huis Chalon stierf uit in 1530 met de dood van de kinderloze prins Filibert. Hij had het prinsdom nagelaten aan zijn neef René van Nassau. In 1544 sneuvelde René tijdens een veldslag in dienst van Karel V. Aangezien hij geen mannelijke nakomelingen had, erfde zijn neef Willem van Nassau-Dillenburg (ook wel Willem van Oranje of Willem de Zwijger genoemd) het prinsdom. De titel Prins(es) van Oranje wordt tegenwoordig gedragen door zowel de kroonprins(es) in het Koninkrijk der Nederlanden als het hoofd van de Pruisische tak van het Huis Hohenzollern en de Markiezen de Mailly-Nesle.
In het wapen van de dochters van Koning Willem -Alexander, de prinsessen van  Oranje-Nassau, komt nog steeds de hoorn voor.

 

Bron: Wikipedia

 

Terug naar: