Charlois

Charlois in 1793, Nederlandsche Stad- en Dorp Beschrijver

Charlois (uitspraak sjaarloos (klemtoon op eerste lettergreep) is een bestuurscommissiegebied en wijk gelegen op de zuidelijke Maasoever in de gemeente Rotterdam. Tot 2014 was het een deelgemeente, daarna kreeg het de status van ‘bestuurscommissiegebied’. Op 1 januari 2012 telde Charlois 64.320 inwoners op een oppervlakte van 10,00 km².

Het bestuurscommissiegebied strekt zich uit tot de A15 in het zuiden, de Eemhaven in het westen, de Nieuwe Maas en de Maashaven in het noorden. In het oosten vormt de Dordtselaan, de Strevelsweg en de Vaanweg de grens met de stadsdeel Feijenoord en de Vaanweg (A29) de grens met de stadsdeel IJsselmonde.

Karel de Stoute

De eerste (primitieve) bewoning in Charlois gaat terug tot voor het jaar 1200. In 1458 wordt het gebied “De Reijerwaard” waar Charlois in ligt door Filips van Bourgondië aan zijn zoon Karel de Stoute geschonken. Op 14 april 1462 geeft Karel de Stoute het bestuur weer in handen van Matteys de Buyser, IJsbrand Uyt ten Hage, Arend van der Woude en Anthony Michelsz. van Eversdijck en geeft hen toestemming de grond te bedijken. In dezelfde akte bepaalt hij dat de ingedijkte grond “voortaen heten sal ’t land van Charollais”. Deze naam is afkomstig van het graafschap Charolais in het huidige Frankrijk dat ook in het bezit van Karel de Stoute was.

Charlois in 1867, door J.Kuijper. 3800 inwoners.

In 1873 werd de gemeente Katendrecht, die al aan drie kanten door Charlois grondgebied omgeven was, opgeheven en toegevoegd aan Charlois. In 1895 werd Charlois vervolgens zelf geannexeerd door Rotterdam, dat onmiddellijk op grote schaal havengebied ging aanleggen in het voorheen agrarische gebied.

In Charlois liggen de metrostations Slinge, Zuidplein en Maashaven, het eindpunt (Kromme Zandweg) van tramlijn 2, het eindpunt van buslijn 70 (Garage Sluisjesdijk) en over de Slinge gaat tramlijn 25 naar de Barendrechtse Vinex-wijk Carnisselande.

In het oosten van Charlois ligt winkelcentrum Zuidplein en evenementenhal Ahoy.

 

Wapen Verduijn

Het geslacht Verduijn (ook wel geschreven als Duyn of Duynen) is één van de oudste geslachten van het dorp Charlois, tegenwoordig een stadswijk van Rotterdam. Maar vroeger was dat anders. Charlois bestond al in 1462, de allereerste kerk van het dorp werd in dat jaar gebouwd. In 1632 waren er maar 137 huizen en ze noemden het “een fraai gebouwd dorp” tussen een prachtige wei en korenvelden.
De familie Verduijn was in Charlois een belangrijke welgeboren familie. Zij waren welgestelde boeren, maar ook zaten zij in het dagelijks bestuur als schepenen en in het kerkbestuur.

 

Wapen van Charlois (1816 – 1895)

Het wapen van Charlois is op 24 juli 1816 bij besluit van de Hoge Raad van Adel aan de voormalige Zuid-Hollandse gemeente Charlois in gebruik bevestigd. Op 28 februari 1895 is Charlois toegevoegd aan de gemeente Rotterdam, waardoor het wapen kwam te vervallen. In het wapen van de gemeente Rotterdam zijn geen elementen uit het wapen van Charlois opgenomen.

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
“Van zilver, beladen met drie banen van lazuur, voor middenschild van keel, waarop eene klimmende leeuw van goud.” De heraldische kleuren in het wapen zijn zilver (wit), lazuur (blauw), keel (rood) en goud (geel).
Het wapen wordt omstreeks 1793, gespiegeld en zonder hartschild, vermeld voor de Heerlijkheid Charlois. De herkomst is niet bekend, mogelijk zijn de banen afkomstig van het wapen van Bourgondië, aangezien Charlois ca. 1460 is gesticht door Karel de Stoute. Het hartschild is mogelijk de Hollandse leeuw.

Bron o.a.: Wikipedia – Charlois 
Link: De geschiedenis van Charlois in een notendop.

Terug naar Dorpen en Steden
  facebook        

© woensdag 18 oktober 2017