Koningen van León

 

Het koninkrijk León was een middeleeuws christelijk vorstendom gelegen in het noordwesten van het Iberisch Schiereiland. Het kwam voort uit het koninkrijk Asturië, was het grootste deel van zijn bestaan verenigd met het koninkrijk Galicië (het geheel wordt daarom ook wel León-Galicië of Galicië-León genoemd).

Leon

León

Alfons III de Grote van Asturië

Alfons III de Grote van Asturië

1. Alfons III de Grote van Asturië
Geboren rond 848 – overleden 20 december 910) Hij werd geboren als oudste zoon van Ordoño I van Asturië en zijn echtgenote Munia.

Op achttienjarige leeftijd volgde hij zijn overleden vader op als koning van Asturië in 866 tot 910.

Hij maakte van León, dat zijn vader in 856 had heroverd, zijn nieuwe residentie wat maakte dat in de nabije toekomst van het “Koninkrijk León” zou gesproken worden in plaats van het “Koninkrijk Asturië”.

Hij was overwinnaar in diverse gevechten tegen de Moren en bezette in 868 Porto en in 878 Coimbra.

Hij was gehuwd met Jimena, een dochter van koning Garcia I van Pamplona en hadden samen wel zes zonen waarvan drie later delen van het erfrijk verwierven.

Zoon Garcia verwierf León, zoon Ordoño (Volgt 2) het deel Galicië en Asturië kwam toe aan zoon Fruela.

De afloop van Alfons’ bestuur en de machtsoverdracht verliepen echter niet rimpelloos. De oudste zoon Garcia ondernam immers een rebellie tegen zijn vader maar verloor. Hij werd gekerkerd maar zijn broers zetten een samenzwering op met hun moeder. Alfons III moest inbinden en werd gedwongen tot troonsafstand.

De oude koning ging in ballingschap en stierf nog hetzelfde jaar (910). Alfons zou het beroemde Kruis van Covadonga aan de kathedraal van Oviedo hebben geschonken.

 

Ordoño II van León

Ordoño II van León

2. Ordoño II van León en I van Galicië
Geboren omstreeks 873 – overleden León, 924). Ordoño was de zoon van Alfons III die hem liet opvoeden door de Banu Qasi van Zaragoza.
Hij was koning van León (914 – 924) en van Galicië (910 – 924).
Bij de dood van zijn vader in 910 verkreeg Ordono de heerschappij over Galicië en in 914, bij de dood van zijn broer García I in Zamora, werd Ordoño koning van León.

Hij vocht op meerdere fronten om zijn rijk uit te breiden en bereikte in het westen de steden Évora en Mérida. De moorse leiders aldaar zagen zich gedwongen om de macht over die gebieden terug te kopen.

In het oosten sloot Ordoño zich aan bij koning Sancho Garcés van Navarra en vocht tegen de emir van Córdoba, Abderramán III. De moslims werden in 917 verslagen bij San Esteban de Gormaz (917) wat ertoe leidde dat de steden Arnedo en Calahorra een jaar later in handen vielen van de Banu Qasi. De reactie van Abderramán III liet niet lang op zich wachten en in 920 trok hij op naar Osma en San Esteban de Gormaz en heroverde de steden. Hij viel het Koninkrijk Navarra binnen en versloeg de christenen in de slag bij Valdejunquera in 920, waar hij de bisschoppen van Tuy en Salamanca gevangen nam.

Ordoño huwde een eerste keer in 892 met Elvira Menéndez en samen kregen ze vijf kinderen,

Sancho (ca. 895-929)
Alfons (ca. 899-933)
Ramiro (900-951) (Volgt 3)
García
Jimena

In 922 trouwde hij met Aragonta Gutiérez, en in 923 huwde hij Sancha van Navarra, dochter van Sancho Garcés I van Navarra; deze huwelijken bleven kinderloos.

Zijn broer Fruela volgde hem op als koning van León en Galicië.

Ramiro II van León

Ramiro II van León

3. Ramiro II van León
Geboren 900 – overleden León, 951) was een jongere zoon van koning Ordoño II van León en van Elvira Menéndez. In 931 volgde hij zijn broer Alfons op als koning. Hij leverde jarenlang strijd met de Moren. Hij nam hun versterkte post Mashrit (het huidige Madrid) in, moest het onderspit delven tegen de Omajjaden in 937, maar behaalde in 939 weer een belangrijke overwinning op in Simancas. Op het einde van zijn bewind vermenigvuldigden de raids van de Moren zich echter. Onder zijn bestuur, in 935, riep Castilië zijn feitelijke onafhankelijkheid uit, onder Ferdinand González.

Ramiro was gehuwd met:

  • Adosinde, dochter van graaf Guttierre Osorez
  • Urraca (-956), dochter van Sancho I van Navarra

en werd vader van:

  • Ordoño III van León (-955) (Volgt 4)
  • Theresia, gehuwd met García I van Navarra (-970) (Volgt Koningen van Navarra nr. 2)
  • Elvira, non, regentes van 956 tot 975
  • Sancho I van León (-966), vader van Koning Ramiro III van León.

Ordoño III van León

Ordoño III van León

4. Ordoño III van León
Hij was een zoon van Ramiro II van León en zijn eerste echtgenote Adosinde.
Hij bedwong zijn broer Sancho, die eveneens troonpretendent was, en werd zo de opvolgende koning van León. Hij wist die broedervrede ook te bewaren. Ordoño voerde tevens succesvol strijd tegen de Moren.
Hij was in 941 gehuwd met Uracca van Castilië, dochter van Ferdinand González maar had geen rechtmatige erfgenaam.
Bij Aragont Dealez had hij een natuurlijke zoon:

  • Bermudo II van León (Volgt 5)

 

Bermudo II van León

Bermudo II van León

5. Bermudo II van León
Geboren 953 –  overleden El Bierzo, 999. Hij was een natuurlijke zoon van Ordoño III van León en Aragont Dealez.

Galicische edelen, misnoegd om het streven naar absoluut monarchisme door koning Ramiro III van León, riepen in 982 Bermudo uit tot “tegenkoning” in Galicië. Enkele jaren later slaagde hij erin om koning Ramiro III helemaal buitenspel te zetten. Zo werd hij als Bermudo II koning van León.

Hij slaagde erin om tegenstand te bieden aan de Moren, onder leiding van Almanzor, die zijn land waren binnengevallen en Santiago de Compostella in 997 hadden vernield.

Bermudo was gehuwd met,

  • Velasquita, dochter van Ordoño IV van León, die verstoten werd
  • Elvira (-1017), dochter van García I Fernandez van Castilië,

en werd vader van:

  • Christina, die huwde met haar neef Ordoño van Asturië (-1020), zoon van Ramiro III van León,
  • Alfons V van León (zijn moeder was Elvira van Castilië) (996-1028), zijn opvolger (Volgt 6)
  • Theresia (-1039), in 995 gehuwd met Abu Amir ibn Abi al Mazor
  • Sancha, non.

Alfons V van León

Alfons V van León

6. Alfons V van León, bijgenaamd de Edele
Geboren 994 – overleden Viseu, 1028. Hij was de enige zoon van Bermudo II van León en zijn tweede echtgenote, Elvira van Castilië. Hij volgde in 999 zijn vader op als koning van León, onder voogdij van zijn moeder.

Alfons was een wijs regeerder, die zijn verwoest en ontvolkt land weder opbouwde en handel, landbouw en ambachtswezen bevorderde. In zijn strijd met Castilië en Navarra verloor Alfons wel de leidinggevende positie van León onder de Spaanse koninkrijken, aan Navarra.

Alfons was gehuwd met:

  • Elvira van Galicië (-1022), dochter van graaf Menendo Gonzalez
  • Urraca, dochter van koning García II van Navarra en van Jimena Vermúdez van Cea

en werd vader van:

  • Sancha (1013-1067), gehuwd met Ferdinand I van Castilië (1016-1065)
  • Bermudo III (1018-1037)

Sancha van León

Sancha van León

7. Sancha van León
Geboren León, 1013 – overleden 1067) was een dochter van 
Alfons V van León en van Elvira van Galicië. Zij huwde in 1032 met Ferdinand I van Castilië (Zie Koningen van Castilië nr. 1), de eerste die zich koning van Castilië noemde. Sancha was een vroom katholiek. Haar kinderen waren:

  • Sancho II van Castilië
  • Alfons VI van Castilië (Volgt Koningen van Castilië nr. 2)
  • García I van Galicië
  • Elvira van Toro
  • Urraca van Zamora.

 

 

 

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Zie ook CasaCultural: Léon

Terug naar:

Keizers, Koningen en Hertogen

 

handtekening 2016

23 juli 2016