Heren van Horne

Het Huis Horne (ook gespeld als Horn of Hoorne) is een oud adellijk geslacht waarvan diverse leden van belang zijn geweest voor de geschiedenis van de Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden. De naam is afkomstig van de Limburgse plaats Horn en niet, zoals soms abusievelijk wordt gedacht, van de Noord-Hollandse stad Hoorn. De beroemdste persoon die in het algemeen bekendstaat als ‘Hoorne’ heette in werkelijkheid Filips van Montmorency. Montmorency, die samen met Lamoraal van Egmont in 1568 te Brussel werd onthoofd, was weliswaar graaf van Horne, doch stamde niet uit het geslacht Horne.

De Hornes behoorden tot de hogere adel van de Nederlanden. Tal van heerlijkheden hadden gedurende enige tijd heren die uit dit geslacht afkomstig waren. Het huis Horne is in de achttiende eeuw uitgestorven.

Wapen van Horne2

Wapen Horne

De heren van Horne stammen af van de graven van Loon.  Dirk (Theodor) van Loon was de eerste heer van Horne. Hij was een zoon van Emmo van Loon en Swanhilde van Holland.
Uit de hoofdtak kwamen van 1450 tot 1540 de graven van Horne voort.

1. Dirk (Theodor) van Loon, (geboren ca. 1050)
Zoon van Emmo van Loon (Zie Graven van Loon nr.1) en Swanhilde van Holland (Zie Graven van Holland IV nr. IV.5).
In 1087 werd hij voogd van de Servaaskerk te Maastricht. Hij was heer van Loon, eerste heer van Horne en heer van Herlaer.
Dirk trouwde met een onbekende vrouw.

Uit dit huwelijk werden geboren:
– Engelbertus I van Hurne (Volgt 2).
– Poppo van Herlaer, geboren rond 1076

2. Engelbertus I van Hurne (overleden na 1102).
Zoon van Dirk (Theodor) van Loon, eerste Heer van Horne, geboren rond 1050
Engelbertus was gehuwd met een onbekende vrouw. Uit dit huwelijk:
– Reginbaldus van Hurne (VOLGT 3).

3. Reginbaldus van Hurne (overleden rond 1122)
Hij was gehuwd met een onbekende vrouw. Uit dit huwelijk:
– Engelbertus van Hurnen

4. Engelbertus II van Hurnen (overleden rond 1138).
Hij was gehuwd met een onbekende vrouw. Uit dit huwelijk:
– Hendrik van Horne

5. Hendrik van Horne (1169-1197).
Hij was gehuwd met een onbekende vrouw. Uit dit huwelijk:
– Willem I van Horne

Wapen van de heren van Horne

Horne

6. Willem I van Horne (1200-1264).
Hij was heer van Horn en ook onder meer van Helmond.
In 1222 verkocht hij de heerlijkheid Helmond aan hertog Hendrik I van Brabant, waarna deze heerlijkheid onder invloed van de hertog van Brabant kwam.
Gehuwd 1230 met Heilwig van Altena. Dochter van Boudewijn van Altena en Margaretha van Vigezele Vrouwe van Bornheim
Kinderen:
– Margaretha (1230),
– Willem II van Horne (1240) (Volgt 7a).
– Engelbert van Horne (1242) (Volgt 7b).
– Dirk IV van Horne († 1272), heer van Altena, stierf kinderloos.

 

7a. Willem II van Horne (1240 – 1304)
Hij was de zoon van Willem I van Horne.
Willem II was heer van Horn en Altena, maar ook van Heeze, Venloon (Loon op Zand, en een deel van Tilburg). In 1285 droeg hij het patronaatsrecht van de kerken van Heeze en Leende op aan de Abdij van Keizerbosch.

Willem II nam deel aan de Achtste Kruistocht, aan de Slag bij Woeringen in 1288, en aan de Guldensporenslag in 1302. In 1304 sneuvelde hij, samen met zijn zoon Engelbert van Horne, in de Slag bij Zierikzee.Hij trouwde in 1270 met Agnes van Perwijs (Zie Heren van Perwijs nr. 3). Zij was een kleindochter van Willem Godfriedszn van Leuven heer van Perwijs en Ruisbroek (Vlaams-Brabant) de zoon van Godfried III van Leuven uit het Huis der Reiniers.
Hun kinderen waren:
– Gerard I van Horne (ca. 1270-) (Volgt 8).
– Willem III van Horne (ca. 1270-)
– Dirk van Horne (ca. 1270-)
– Engelbert van Horne (ca. 1270-1304)
– Odilia van Horne (ca. 1270-)
7b.Engelbert van Horne (ca. 1195 – ca. 1265). Hij was een jongere zoon van Willem I van Horne en Heilwig van Altena.

Na de dood van zijn oom Dirk II van Altena erfde Engelbert zijn bezittingen in de omgeving van Maarheeze. Engelbert liet daar het Kasteel Cranendonck bouwen tussen Maarheeze en Soerendonk. Hij verwierf de voogdij over de kerkelijke goederen te Budel van de abdij te Aken en wist deze rechten uit te breiden.

Hij was de stamvader van een zijtak van het geslacht Van Horne die Heer zou worden van Cranendonck en Eindhoven. Het wapen van Eindhoven toont dat van deze zijtak, namelijk drie witte hoorns op een rood veld. Engelberts zoon Willem I van Cranendonck was de eerste die zich Heer van Cranendunc noemde. Het geslacht werd daarom voortaan Van Cranendonck genoemd. Na enige tijd stierf het echter uit in de mannelijke lijn. Cranendonck en Eindhoven hebben de gehele verdere geschiedenis door dezelfde heren gehad. Nakomelingen in de vrouwelijke lijn gebruiken de naam (in verschillende spellingen) nog steeds.

Engelbert was getrouwd met Ermegard  van Mierlo. Geboren rond 1210. Dochter van Hendrik I van Rode van Mierlo (Zie Heren van Rode nr. 5) en Margaretha van Cuijck. en ze kregen ten minste één zoon:
– Willem I van Cranendonck (Volgt Heren van Cranendonck nr. 8).

8. Gerard I van Horne (1270 – 1331)
Hij was de zoon van Willem II van Horne en Agnes van Perwijs.
Hij was heer van Horn, het Land van Altena, Perwijs en Herlaar en ook was hij heer van Heeze en Oost-Barendrecht.
Gerard I was in 1318 de gastheer van een groep edelen die een conflict tussen de graaf van Holland en de hertog van Brabant moesten beslechten. Het ging daarbij om het bezit van het Land van Heusden. Dirk van Kleef verklaarde op deze vergadering dat hij dit land in leen had van de hertog van Brabant.
In het jaar 1321 verkocht hij de heerlijkheid Oost-Barendrecht aan Jan Gillisz. Oem, baljuw van Zuid-Holland.
Hij trouwde in 1302 met Johanna van Leuven-Gaasbeek, vrouwe van Gaasbeek. Zij was de dochter van Hendrik van Leuven (Zie Heren van Gaasbeek nr. 10) en Isabella van Beveren.
Zij kregen de kinderen:
– Margaretha van Horne (1302)
– Willem IV van Horne (1305) (Volgt 9).
Na de dood van Johanna hertrouwde hij in 1316 met Irmgard van Kleef.
Hun kind was:
– Dirk van Horne (1320)

9. Willem IV van Horne (1302-1343)
Hij was de zoon van Gerard I van Horne en heer van HornAltena, Loon op Zand en Gaasbeek. Ook was hij heer van Heeze.
Hij was een belangrijk diplomaat die een rol speelde bij het weerleggen van de beschuldiging dat hertog Reinoud II van Gelre zowel het koningspaar van Frankrijk als de hertog van Normandië en de Raad van de koning wilde vergiftigen. Willem V zat samen met de graaf van Holland, de hertog van Brabant en de graaf van Vlaanderen in een onderzoekscommissie, die uiteindelijk deze beschuldiging ontzenuwde. In 1342 gaf hij de heerlijkheid Heeze aan zijn zoon Gerard II.

Willem IV is in 1315 gehuwd met Oda van Putten en Strijen (1295 – voor 1336). Zij was een dochter van Nicolaas III van Putten heer van Putten (1265-1311) en Aleida vrouwe van Strijen (1270-1316).
Uit dit huwelijk werden de volgende kinderen geboren:
Johanna van Horne (1320-1356) (Volgt 10).
Gerard II van Horne (1320-1345)
Oda van Horne (1320-1353), gehuwd met Jan II van Polanen heer van Polanen, Lek en Breda
Aleid van Horne (1320-)
Elisabeth van Horne (1326-1360). Zij trouwde op 20 november 1353 met Johan II van Arkel heer van Heukelom (1310-1373). Hij was een zoon van Otto II van Arkel, heer van Asperen, Heukelom, Vuren, Lingenstein, Acqoy, Ten Goye en Hagestein (1270-1345 en Agathe van der Leck (1285-).

Willem IV is in 1336 gehuwd met Elisabeth van Kleef-Hülchrath, dochter van Dirk Loef III van Kleef en Machteld van Voorne. Hun kinderen waren:
– Willem V van Horne (1335)
– Dirk Loef van Horne (1336). Hij gaf rond 1357 opdracht tot de bouw van Slot Loevestein.
– Elisabeth van Horne (1339). Zij trouwde ca. 1359 met Hendrik van Diest (1345-1385).
– Arnold II van Horne (1339)

10. Johanna van Horne (1320 – 4 juli 1356)
Zij was de dochter van Willem IV van Horne Oda van Putten en Strijen en ze was vrouwe van Gaasbeek (1345-1356).
Na de voortijdige dood van haar broer Gerard II van Horne werd zij erfvrouwe van Heeze.
Zij huwde in 1349 met Gijsbrecht van Abcoude, heer van Duurstede.
Hun kinderen waren:
– Zweder van Abcoude (1350), heer van Gaasbeek (Volgt Heren van Gaesbeeck nr. 9).
– Willem van Abcoude (1350), heer van Duerstede
– Jan van Abcoude (1350)
Heeze kwam na haar overlijden aan haar broer Dirk Loef van Horne