Zegwaard

Zoetermeer en Zegwaard in 1793, Nederlandsche Stad- en Dorp- Beschrijver.

Gemeente Zegwaard in 1868, door J. Kuyper. 1350 inwoners.

Seghwaert is een wijk (nummers 23 ged, 24, 27) en voormalig dorp in de gemeente Zoetermeer.

Tot 1935 was het een zelfstandige gemeente, gespeld als Zegwaart of Zegwaard (kadaster). Oud-Zegwaart beslaat een deel van het oude dorp (het gedeelte ten oosten van de Delfse- en Leidsewallen) en wat lintbebouwing langs de Zegwaartseweg, die de oostgrens van de huidige wijk markeert. De gemeente Zoetermeer hanteert de archaïsche schrijfwijze Seghwaert.

In de middeleeuwen vormden Zegwaart en Zoetermeer één parochie.
Aanvankelijk was Zegwaard een ambachtsheerlijkheid. De ambachtsheerlijkheid Seghwaert heeft verscheidene heren gekend.
De oudst bekende Ambachtsheren en vrouwen van Zegwaard waren van de geslachten Brederode, van den Doortoghe en van Egmont.
Gerrit Hendricksz Oem van Wijngaarden trouwde met Sandrina Croesinck, vrouwe van Benthuizen, Zoetermeer en Zegwaard en bracht daarmee een zeer aanzienlijke erfenis in de familie.

De woonwijk bestaat uit laagbouw, gestapelde hoogbouw, twee winkelcentra en de haltes van RandstadRail (lijn 3 en 4): Seghwaert en Leidsewallen.

Ook de Zoetermeerse wijken Noordhove, Oosterheem en Palenstein en het Van Tuyllpark liggen in het gebied van de voormalige gemeente Zegwaard.

Het wapen van Zegwaard werd op 24 september 1915 per Koninklijk Besluit aan de Zuid-Hollandse gemeente Zegwaard in gebruik bevestigd. Op 1 mei 1935 werd de gemeente bij Zoetermeer gevoegd. Het wapen van Zegwaard is daardoor komen te vervallen. In het wapen van Zoetermeer (1936) zijn de schildhouders van het wapen van Zegwaard teruggekomen.

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
“In azuur 3 schuinbalken van zilver. Het schild gedekt door eene gouden kroon van 3 bladeren en 2 paarlen en ter weerszijden gehouden door een leeuw van goud, getongd en genageld van keel.“De heraldische kleuren zijn azuur (blauw) en zilver (wit) voor het wapen, en goud (geel) en keel (rood) voor de leeuwen. Het schild wordt gedekt door een gravenkroon. Niet vermeld in de beschrijving, doch wel aanwezig op de tekening is een groene arabesk waarop alles geplaatst is.
Het wapen werd al door de heerlijkheid gevoerd. De herkomst is onbekend. R. Bakker beschrijft het wapen van Zegwaard in 1799 al zo, zonder kroon of schildhouders.
Bron: Wikipedia – Zegwaard
Terug naar: Dorpen en Steden
  facebook        

© zaterdag 28 oktober 2017