Koningen van Asturië

Asturië

Het Koninkrijk Asturië (Latijn: Regnum Asturorum) was een koninkrijk op het Iberisch Schiereiland dat gesticht werd in 718 door Visigotische edelen onder leiding van Don Pelayo. Het was de eerste christelijkepolitieke entiteit die gesticht werd na de val van het Visigotische rijk na de islamitische verovering van Hispania. In 722 versloeg Don Pelayo de Omajjaden bij de Slag bij Covadonga, die het prille begin inluidde van deReconquista. Het koninkrijk bleef bestaan tot 924, toen Fruela II koning werd van León.

 

Bermudo I Van Asturië

Bermudo I Van Asturië

1. Bermudo/Vermudo I, bijgenaamd de Diaken (?-797), was koning van Asturië van 788 tot 791.

Bermudo I was een zoon van Fruela van Cantabrië. Zijn oom Alfons I (koning 739-757), zijn neef Fruela I (koning 757-768) en zijn oudere broer Aurelius (koning 768-774) gingen hem voor.

Als jongere zoon had Bermudo voor een geestelijke loopbaan gekozen en had al de wijding tot diaken ontvangen toen een delegatie edelen hem verkoos als opvolger voor de overleden koning Mauregato (koning 783-788), bastaardzoon van Alfons I, waarschijnlijk op diens aanwijzing teneinde troonpretendent Alfons II, zoon van Fruela I, uit te schakelen.

Lang heeft Bermudo niet geregeerd want na een drietal jaren trad hij terug, al dan niet vrijwillig. Waarschijnlijk speelden een aantal verloren veldslagen tegen de Moors-Iberische overheersers mede daarin een rol. Anderzijds had Bermudo al in 790 troonpretendent Alfons als zijn opvolger aangegeven, mogelijk hem al aangesteld als co-regent.

Bermudo werd vader van:

  •  Ramiro I.

Ramiro I van Asturië

Ramiro I van Asturië

2. Ramiro I (790 – Liño, 850), in de kronieken ook betiteld als de Roede der Gerechtigheid, werd gekroond tot koning van Asturië in 842.

Ramiro was de zoon van Bermudo I die ook Asturië had geregeerd in de periode 788-791 en toen terugtrad. Waarschijnlijk was Ramiro al in 835 aangewezen als troonopvolger door de vorige koning, Alfons II.

Hij werd in zijn regeerperiode vaak geconfronteerd met conflicten. Veelal betrof het interne confrontaties met eigen opstandige edelen maar evenzeer maakte Asturië ook kennis met invallen van Noormannen. Ook een plaag van rondtrekkende dieven en rovers werd door Ramiro aangepakt, net als nog heidens levende geïsoleerde bevolkingsgroepen. Dit alles kan enigszins zijn verkregen bijnaam verklaren.

In 846 vluchtte de christelijke bevolking van León voor eenMoorse aanval. Pas in 856, onder Ordoño I, zou het gebied heroverd worden.

Mede door interne twisten onder de edelen, besloot Ramiro het verkiezen van een koning door de landsedelen af te schaffen en stelde de erfelijkheid van de kroon als nieuw systeem in.

Ramiro huwde eerst Urraca, een Galicische prinses, en later Paterna van Castilië. Hij werd vader van:

  • Ordoño I (830-866)
  • Rodrigo van Castilië (-873).
  • Gaton, graaf van Bierzo

Ordoño I Asturië

Ordoño I Asturië

Ordoño I van Asturië
Geboren 830 – Oviedo, 27 mei 866. Hij was de zoon van koning Ramiro I van Asturië en zijn eerste echtgenote.
Bij de dood van zijn vader was hij de eerste die kon gebruikmaken van het door zijn vader ingestelde erfrecht en werd zo de nieuwe koning van Asturië tussen 850 en 866.

In 859 versloeg hij Musa ibn Musa in een gevecht bij Albelda. Hij wordt gezien als de herinrichter van de steden León,Astorga, Tuy en Amaya.

Hij was gehuwd met Munia, en was de vader van:

  • Alfons III van Asturië (Volgt 4)
  • Vermudo
  • Fruela
  • Munio
  • Odoarioa
  • Leodegundis, gehuwd met Garcia I van Pamplona.

 

Alfons III de Grote van Asturië

Alfons III van Asturië

4. Alfons III de Grote
Geboren circa 848 – overleden 20 december 910) werd geboren als oudste zoon van Ordoño I van Asturië en zijn echtgenote Munia.

Op achttienjarige leeftijd volgde hij zijn overleden vader op als koning van Asturië in 866 tot 910.

Hij maakte van León, dat zijn vader in 856 had heroverd, zijn nieuwe residentie wat maakte dat in de nabije toekomst van het “Koninkrijk León” zou gesproken worden in plaats van het “Koninkrijk Asturië”.

Hij was overwinnaar in diverse gevechten tegen de Moren en bezette in 868 Porto en in 878 Coimbra.

Hij was gehuwd met Jimena, een dochter van koning Garcia I van Pamplona en hadden samen wel zes zonen waarvan drie later delen van het erfrijk verwierven:

  • Garcia verwierf León
  • Ordoño het deel Galicië (Volgt Koningen van Léon nr. 2)
  • Asturië kwam toe aan zoon Fruela

De afloop van Alfons’ bestuur en de machtsoverdracht verliepen echter niet rimpelloos. De oudste zoon Garcia ondernam immers een rebellie tegen zijn vader maar verloor. Hij werd gekerkerd maar zijn broers zetten een samenzwering op met hun moeder. Alfons III moest inbinden en werd gedwongen tot troonsafstand.

De oude koning ging in ballingschap en stierf nog hetzelfde jaar (910). Alfons zou het beroemde Kruis van Covadonga aan de kathedraal van Oviedo hebben geschonken.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

 

Terug naar:

Keizers, Koningen en Hertogen

 

 

handtekening 2016

25 juli 2016