Margaretha van Constantinopel

De oudst bekende voormoeder in deze Marenteel van mijn voormoeder Margaretha van Constantinopel (1202-1280) is Amalberga (±1080->1103).
1. Amalberga
Geboren rond 1080, overleden na 1103. Van haar afkomst is niets bekend.
Zij was gehuwd met Aimery I van Châtellerault. Geboren rond 1080, overleden na 1103.
Dochter:
  • Eleonora van Châtellerault
2. Eleonora van Châtellerault
Geboren in 1103, verleden in 1130. Dochter van Aimery I van Châtellerault en Amalberga.
Zijn was gehuwd met Willem X van Aquitanië. Geboren te Toulouse, 1099, overleden te Santiago de Compostella, 9 april 1137. Bijgenaamd de Heilige, was een zoon van Willem IX van Aquitanië en van Filippa van Toulouse. Als graaf van Poitiers was hij Willem VIII.
Dochter:
  • Eleonora van Aquitanië
3. Eleonora van Aquitanië
Geboren ca. 1122 – overleden Abdij van Fontevraud, Frankrijk, 1 april 1204)
Zij was hertogin van Aquitanië en achtereenvolgens koningin van Frankrijkkoningin van Engeland, en regentes van Engeland.
Eleonora was de dochter en erfgename van hertog Willem X van Aquitanië (Zie Hertogen van Aquitanië nr. 10a) en Eleonora van Châtellerault. Eleonora kreeg uit haar twee huwelijken de volgende kinderen:
Bij Lodewijk VII van Frankrijk (Zie Capetingers nr. 13):

Bij Hendrik II van Engeland (Zie Koningen van Engeland nr. 24):

  • Willem, jong overleden
  • Hendrik de Jongere, graaf van Maine
  • Mathilde Plantagenet, gehuwd met Hendrik de Leeuw
  • Richard Leeuwenhart, koning van Engeland
  • Godfried, hertog van Bretagne
  • Eleonora (Volgt Koningen van Engeland nr. 25a)
  • Johanna, gehuwd met (1177) Willem II van Sicilië en met (1196) Raymond VI van Toulouse
  • Jan zonder Land, koning van Engeland na Richard (Volgt Koningen van Engeland nr. 25b)

4. Maria van Frankrijk
Geboren omstreeks 1145, overleden te Fontaines-les-Nones (bij Meaux), 11 maart 1198.
Zij was de oudste dochter van Lodewijk VII van Frankrijk (Zie Koningen van Frankrijk nr. 13) en van diens eerste echtgenote Eleonora van Aquitanië. Maria trouwde in 1164 met Hendrik I van Champagne (Zie Graven van Blois nr. 9a). Zijn rijkdom stelde haar in staat om in navolging van haar moeder een schitterende hofhouding te voeren.

Maria was regentes tijdens de reis van Hendrik naar Jeruzalem (1179/1180) en regentes na zijn overlijden. Ze verloofde zich in 1183 met Filips van de Elzas, graaf van Vlaanderen, maar die verloving werd korte tijd later verbroken. In 1187 nam haar zoon Hendrik het bestuur over maar in 1190 trok hij naar het Heilige Land en werd Maria opnieuw regentes, tot haar zoon Theobald III van Champagne in 1197 meerderjarig werd. Daarna trok Maria zich terug in een het klooster van Fontaines-les-Nones waar ze een jaar later overleed. Ze werd begraven in de kathedraal van Meaux.
Maria en Hendrik kregen de volgende kinderen:

  • Hendrik, koning van Jeruzalem
  • Maria van Champagne
  • Scholastica (ovl. 1229), gehuwd met graaf Willem IV van Mâcon.
  • Theobald III van Champagne, opvolger van zijn broer als graaf van de Champagne.

5. Maria van Champagne (1174 – Akko, 9 augustus 1204) was een dochter van Hendrik I van Champagne en van Maria, dochter van koning Lodewijk VII van Frankrijk. Op 13 januari 1186 trouwde zij met Boudewijn IX van Vlaanderen, en werd de moeder van:

Op 23 februari 1200 legde zij samen met haar man in Brugge de kruisvaardersgelofte af. Boudewijn nam deel aan de Vierde Kruistocht maar Maria was zwanger en bleef achter als regentes. Maria reisde in 1204 haar echtgenoot achterna en hoorde aangekomen in Akko dat haar man tot keizer van Constantinopel was gekozen. Ze werd echter ziek en overleed in Akko. Het nieuws van haar dood zou Boudewijn veel verdriet hebben gedaan.

6. Margaretha II van Vlaanderen,  ook wel Margaretha van Constantinopel
Geboren circa 2 juni 1202, overleden te Gent, 10 februari 1280), was gravin van Vlaanderen van 1244 tot 1278 en als Margaretha I gravin van Henegouwen van 1244 tot 1280. Zij was de tweede dochter van graaf Boudewijn IX van de graafschappen Vlaanderen en Henegouwen (VI) (Zie Graven van Vlaanderen en Henegouwen nr. 13) en Maria van Champagne. Haar vader werd in mei 1204 ook keizer van Constantinopel. Na het overlijden van haar moeder (1204) en het verdwijnen van haar vader (april 1205) liet de Franse koning Filips II  haar met haar zuster Johanna in 1208 naar het hof in Parijs overbrengen om haar te onttrekken aan anti-Franse invloeden in Vlaanderen. Gedurende haar tijd in Parijs werd ze samen met haar zuster bekendgemaakt met de Cisterien orde, mogelijk mede door de invloed van Blanca van Castilië, de toekomstige Koningin-partner van Frankrijk.

Bij haar terugkeer in 1212 werd Margaretha toevertrouwd aan de Henegouwse ridder Burchard van Avesnes, met wie zij in hetzelfde jaar op tienjarige leeftijd trouwde. Na een klacht van gravin Johanna veroordeelde paus Innocentius III het huwelijk (Vierde Lateraans Concilie, 1215), en dit op grond van het feit dat Burchard subdiaken was gewijd en dus tot de geestelijke stand behoorde. Maar de echtelieden scheidden voorlopig nog niet. Margaretha en Burchard kregen de volgende kinderen:

  • Boudewijn (ovl. 1219)
  • Jan van Avesnes (Volgt Heren van Avesnes nr. 9), gehuwd met Aleid van Holland
  • Boudewijn (1219-1295), gehuwd met Felicitas van Coucy, dochter van Thomas van Coucy-Vervins.

Pas in 1222 verliet Margareta haar echtgenoot en trouwde in het najaar van 1223 met Willem van Dampierre, een ridder uit de Champagnestreek en een zoon van Gwijde II van Dampierre en Mathilde I van Bourbon, bij wie zij volgende kinderen had:

  • Willem III van Dampierre
  • Gwijde III van Dampierre (Volgt Heren van Dampierre nr. 7)
  • Jan I van Dampierre
  • Johanna (ovl. ca. 1245), gehuwd met Hugo III van Rethel (twee dochters) en daarna met Theobald II van Bar (geen kinderen), begraven in de de abdij van Val-d’Ornain
  • Maria (ovl. 21 december 1302), abdis van de abdij van Flines.

Het verhaal gaat dat Burchard in dienst trad van de paus. Toen Margaretha in 1244 gravin van Vlaanderen werd, zou hij zijn teruggekeerd naar Vlaanderen. Margaretha was inmiddels hertrouwd en liet Burchard in Rupelmonde onthoofden.

Toen Margareta haar kinderloze zuster Johanna in 1244 opvolgde als gravin van Vlaanderen en Henegouwen, benoemde zij haar zoon Willem tot enige erfgenaam (1246). Daarop begon een strijd tussen de kinderen uit Margaretha’s beide huwelijken, de Avesnes en de Dampierres: de Vlaams-Henegouwse Successieoorlog. De Franse koning, in 1246 met de arbitrage belast, wees Vlaanderen toe aan haar zoon Gwijde van Dampierre en Henegouwen aan haar zoon Jan van Avesnes, feitelijk later haar kleinzoon Jan II van Avesnes. Niettemin bleef de vete tussen de beide huizen voortwoeden, zelfs tot in de volgende eeuw. Margaretha zelf stond heel de tijd aan de zijde van de “Vlaamse” Dampierres. De “Henegouwse” Avesnes verbonden zich door het huwelijk van Jan van Avesnes met Aleid van Holland met de Hollandse graven, die ongedaan wilden maken dat zij voor Zeeland leenhulde verschuldigd waren aan Vlaanderen. Zij betwistten ook het bezit door de Dampierres van Rijks-Vlaanderen.

Terug naar:

Marentelen

  facebook         

© 16 december 2018