Hertogen van Saksen (I)

 


Widukind

Widukind

Widukind

Widukind

1. Widukind van Saksen.
Geboren 743 – overleden 807.
Hij was de leider van het Saksische volk en tegenstander van de Frankische koning Karel de Grote ten tijde van de Saksenoorlogen (772-804). Uiteindelijk won Karel de Grote, voegde het stamhertogdom Saksen toe aan het Frankische Rijk en beval de bekering van de heidense Saksen tot het rooms-katholicisme. Hij is de eerste bij naam bekende hertog van het hertogdom Saksen. In latere tijden werd Widukind het symbool van de Saksische onafhankelijkheid en een legendarisch figuur.
Over de afkomst en de jeugd van Widukind (wiens naam “kind van het woud” betekende en welke waarschijnlijk een gekozen naam was om zijn rol als leider van het verzet tegen de Franken te onderstrepen) is niets bekend. Hij was getrouwd met Geva van Vestfold, zuster van de Deense koning Siegfried I (776 – 803) bij welke vorst hij, naar vermeld in de koninklijke Frankische annalen, toevlucht vond in zowel in 777 als in 782.

Voor de tijd van Widukind was het bij de Saksen gebruikelijk dat zij hun hertogen alleen in tijden van oorlog als legeraanvoerder kozen (dat is dan ook de letterlijke betekenis van het woord hertog), en dat dezen in vredestijd weer terug traden. Onder het hertogschap van Widukind echter was gedurende tientallen jaren sprake van een permanente opstand waardoor het mogelijk werd dat hij zeer lang in functie bleef en de Saksen eraan gewend raakten onder een centraal regime te staan. Hiermee vergrootte Widukind zijn invloed op het volk en dat van zijn familie, waaruit later verschillende Saksische dynastieën voortkwamen zoals de Ottonen, Welfen, Ascaniërs en Billungen. Ook na zijn overgave aan Karel de Grote kon hij zijn positie van hertog van de Saksen behouden.

Widukind stierf vermoedelijk in 807 bij een slag tegen de Zwaben. Hij zou zijn begraven te Enger in Herford (in het huidige Noordrijn-Westfalen) en modern onderzoek heeft daar in de kerk inderdaad skeletresten uit zijn tijd gevonden, maar geen directe aanwijzingen voor een graf van Widukind. In Enger wordt op zijn feestdag 6 januari nog ieder jaar brood uitgedeeld (de Wittekindspende), een traditie die tot ver in de middeleeuwen teruggaat en ter nagedachtenis van Widukind zou zijn.
Widukind verscheen later in legenden als een heilige en bouwer van vele kerken. Vóór zijn doop zou hij op een zwart paard hebben gereden en daarna op een wit. Het zwarte paard (Saksenros) is afgebeeld op het wapen van Herford en het witte paard op de vlaggen van Noordrijn-Westfalen, Nedersaksen en Twente.

Hij was getrouwd met Geva van Vestfold, zuster van de Deense koning Siegfried I (776 – 803).
Zoon:
– Wigebard (Volgt 2)

2. Wigebard van Saksen
Geboren circa 780 – overleden 827. Zoon van Widukind van Saksen en Geva van Vestfold.
Hij was gehuwd met  Sindacilla Odrade van Friesland (geboren 756 – overleden 800), dochter van de Friese koning Radboud (Zie koningen der Friezen nr. 4).
Kinderen:
 Bruno, hertog van Saksen (Volgt Duitse Koningen en Keizers nr. 3)
– Walpert, graaf van Ringelheim (Volgt Graven van Ringelheim nr. 3)
– Abbo van Saksen , graaf van Staden (Volgt nr. 3).

3. Abbo van Saksen, graaf van Stade.
Geboren 825 – overleden 889.
Zoon van Wigebart, Hertog van Saksen en Sindacilla Odrade van Friesland.
Hij was graaf van Staden en gehuwd met Reinhildis.
Zoon:
– Lotharius I van Walbeck (Volgt 4)

4. Lotharius I van Walbeck (geboren ca. 875 –  overleden Lenzen, 5 september 929) was een Saksisch edelman uit de tiende eeuw.
Lotharius was graaf van Stade, Walbeck, de Derlingau en de Balsamgau.
Lotharius was één van de aanvoerders, die in opdracht van Hendrik de Vogelaar probeerde Lenzen te veroveren. In die tijd was dat een vesting van de Wenden aan de Elbe. Lotharius sneuvelde in een veldslag bij Lenzen. In deze slag werden de Redariërs, een Slavische stam, verslagen. Toen hetSaksische leger na de slag verder oostelijk de burcht van de Redariërs bereikte, gaven die zich na een kort gevecht over. In ruil voor hun leven mochten de Redarische strijders ongedeerd de burcht verlaten, maar zij moesten hun wapens, slaven, vrouwen, kinderen en alle andere bezittingen achterlaten.
Hij was gehuwd met Oda van Saksen, dochter Liodulf van Saksen (Zie Duitse Koningen en Keizers nr. 4) en Oda van Billung.
Lotharius was vader van Lotharius II van Walbeck(Volgt 5).

5. Lotharius II van Walbeck (geboren ca. 915 – overleden 21 januari 964) was een Duits edelman uit de tiende eeuw.
Lotharius werd in 929 graaf van Walbeck, de Derlingau, de Balsamgau en het noorden van deThüringgau, als opvolger van zijn vader Lotharius I van Walbeck. In 941 nam hij deel aan een samenzwering om Otto I de Grote te vermoorden. Het plan mislukte en Lotharius werd ter dood veroordeeld maar uiteindelijk op voorspraak van zijn vrienden van executie gered. Zijn bezittingen werden verbeurdverklaard en hij werd gevangengezet bij markgraaf Berthold van Schweinfurt. Lothar wist zich uiteindelijk met de keizer te verzoenen en kreeg een deel van zijn bezittingen en leengoederen terug, samen met een schadevergoeding voor gederfde inkomsten. Hij stichtte als boetedoening een aan Maria gewijde kapittelkerk in Walbeck. De verhouding met Berthold was zo goed geworden dat hij hem zijn dochter als vrouw gaf.

Lotharius was zoon van Lotharius I van Walbeck. Hij was getrouwd met Mathilde van Arneburg (ca. 920 – 3 december 992), dochter van Bruno van Arneburg en Frederuna van de Harzgau. Twee broers van Mathilde werden kanselier onder Hendrik II de Heilige. Lothar en Mathilde kregen de volgende kinderen:

6. Hendrik I de Kale, graaf van Stade (geboren ca. 935 – overleden 11 mei 976).
Hij werd in 959 graaf van Stade en bouwde in 964 het kasteel van Harsefeld. In 968 probeerde hij tevergeefs Hermann Billung gevangen te nemen wegens diens “arroggantie”.
Hij was gehuwd met Hildegard van Rheinhausen (ca. 945 – 11 juni ?), dochter van Elli van de Hassegau (ca. 910 – 12 mei 965).
Uit dit huwelijk:
– Hendrik II van Stade
– Lotharius van Stade
– Hildegard van Stade (Volgt 7)

Hildegard van Stade

Hildegard van Stade

7. Hildegard van Stade (geboren ca. 965 – overleden 3 oktober 1011)
Zij was een dochter van graaf Hendrik I de Kale , graaf van Stade. Zij was gehuwd met  Bernhard I van Saksen (geboren rond 940 –Corvey, 9 februari 1011) was een zoon van hertog Herman Billung. In 973 volgde hij zijn vader op als hertog van Saksen.

Zij kregen de volgende kinderen:

  • Herman, jong overleden
  • Bernhard II van Saksen (-1059) (Volgt Hertogen van Saksen (II) nr. 5)
  • Thietmar (- Pöhlde, 1 oktober 1048), deed een schenking aan Petrus en Paulusklooster (Abdinghof) te Paderborn en plunderde de bezittingen van bisschop Meinwerk daar. Hij overleed tijdens een duel aan het hof. Zijn zoon Thietmar werd in 1053 vogelvrij verklaard.
  • Godesti (- 30 juni na 1040), abdis in Metelen, vanaf 1002 abdis van Sticht Herford en stichtte in 1011 een abdij in Herford.
  • mogelijk Mathilde (- Gernrode, 28 april 1014), non in Gernrode

Bernhard en Hildegard stierven tijdens dezelfde epidemie en zijn allebei begraven in de Sint-Michaeliskerk te Lüneburg (stad).

——————-

John 
 

Ariana Juditha Braat
je moeder

Wigebart, hertog van Saksen
zijn vader

Widukind van Saksen I (Wettin) van Ingern Hertog van Westfalen
Zijn Vader